Η δεύτερη φάση της ανθρώπινης εξέλιξης

 

 


Αν κοιτάξουμε την πορεία της εξέλιξης του ανθρώπου στον πλανήτη από τη στιγμή που εμφανίστηκε σαν είδος, θα παρατηρήσουμε τα εξής:

Ο άνθρωπος κυριάρχησε στο περιβάλλον.  Έχουμε γίνει κύριοι της θάλασσας, του αέρα, των φυτών και των ζώων. Έχουμε ξεκινήσει και πολύ σύντομα θα κυριαρχήσουμε και στο διάστημα.

Ο άνθρωπος κυριάρχησε όχι λόγω των φυσικών του ικανοτήτων, ίσα-ίσα, εκεί υστερεί κατά πολύ των αντίστοιχων ζώων που υπάρχουν στον Πλανήτη.
Ούτε τρέχει τόσο γρήγορα όσο τα περισσότερα ζώα, ούτε είναι τόσο δυνατός για να επιβάλλει τη θέληση του δυναμικά, ούτε οι αισθήσεις του ξεχωρίζουν.

Σκεφθείτε ότι ένας σκύλος αναγνωρίζει μια μυρωδιά ανάμεσα σε 100.000 άλλες διαφορετικές.  Ένας αετός βλέπει από 300 μέτρα ψηλά έναν ποντικό ή ένανλαγό και εφορμά και τον πιάνει.  Ένα μυρμήγκι μπορεί να σηκώσει 200 φορές το βάρος του σώματος του.  Μια πολική αρκούδα επιβιώνει σε θερμοκρασίες -50ο Κελσίου ενώ ο άνθρωπος θα πάγωνε.

Όταν συγκρίνουμε τον άνθρωπο για τις δυνατότητες του φυσικού του σώματος διαπιστώνουμε ότι υστερεί δραματικά σε επιδόσειε από το υπόλοιπο ζωϊκό βασίλειο.

Τότε τι έκανε τη διαφορά;

Η νοημοσύνη θα παρατηρούσαν μερικοί και δεν θα είχαν εντελώς άδικο.  Όμως νοημοσύνη έχουν και τα ζώα και μάλιστα ιδιαίτερα υψηλή.  Μερικά φαίνεται ότι έχουν και συνειδητότητα, δηλαδή είναι σε θέση να ξεχωρίζουν τον εαυτό τους από το περιβάλλον.

Δεν έχουν επιδείξει όμως δημιουργικότητα η οποία να έχει εκφραστεί μέσω παραγωγής πραγματικότητας.

Μόνο ο άνθρωπος ανέπτυξε δημιουργικότητα και την εφήρμοσε στην πράξη με έργα σε φυσικό και πνευματικό επίπεδο.

Ο λόγος που του επέτρεψε να κάνει κάτι τέτοιο ήταν η ύπαρξη της λειτουργίας της φαντασίας του.  Τα ζώα δεν έχουν φαντασία ή τουλάχιστον δεν την έχουν αναπτύξει ακόμη.

Τι είναι λοιπόν αυτή η λειτουργία της φαντασίας που αξίζει να θυμηθούμε ότι δεν ήταν πάντα αποδεκτή από το πολιτικο-θρησκευτικό-κοινωνικό σύστημα;

Η φαντασία είναι η νοητική εκείνη δυνατότητα της σύνθεσης, σύνδεσης, παραγωγής, μετατροπής, μεταβολής, μιας εικόνας ή φυσικού ερεθίσματος σε νέα μορφή που παρουσιάζεται για πρώτη φορά.

Ο άνθρωπος λοιπόν κατάφερε να σχεδιάσει πρώτα στο νου του την «πραγματικότητα» που ήθελε να ζήσει και στη συνέχεια ο εγκέφαλος του υλοποίησε στη φυσική διάσταση τη δημιουργία του.

Κυριάρχησε έτσι ο άνθρωπος στο περιβάλλον αλλά δεν τα έκανε όλα σωστά.  Πολλές φορές χρησιμοποίησε τις ικανότητες του λανθασμένα για να δημιουργήσει όπλα που σκοτώνουν έξυπνα, για να πολλαπλασιάσει την παραγωγή προσβλέποντας σε άπληστο κέρδος αλλά αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Έτσι μαζί με την ανάπτυξη είχαμε και τη μόλυνση του περιβάλλοντος.  Μολύναμε τον αέρα, τους ωκεανούς και τη στεριά και δυστυχώς συνεχίζουμε να σχεδιάζουμε πως ο ένας θα εξαφανίσει τον άλλον.  Πολλοί θέλουν να κερδίσουν σε βάρος των άλλων.

Σίγουρα αυτό δεν είναι ανάπτυξη, μάλλον χρησιμοποιούμε με λάθος τρόπο τις ικανότητες μας, δεν έχουμε αναπτυχθεί πλήρως.

 


Δεν ξέρουν οι περισσότεροι πώς να χρησιμοποιούν το δεξί ημισφαίριο του μυαλού τους για να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και να διορθώνουν αντί να δημιουργούν προβλήματα.

Η μονομερής ανάπτυξη του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, η υπερβολική προσκόλληση μας στον ορθολογισμό και η προσήλωση μας στο επι μέρους, μας έδωσε πολλές φορές επιτυχία σαν αποτέλεσμα σε αυτό που επιδιώκαμε αλλά στέρησε την ισορροπία που είναι απαραίτητη για να έχει η ζωή μας ποιότητα. Μας έκανε καλούς στο να ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον ενώ αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι να συνεργαστούμε, να συναγωνιστούμε και να συμπράξουμε γιατί αυτό δείχνει πάντα η μεγάλη εικόνα, το όλον του δεξιού ημισφαιρίου.

Αναζητούμε συνεχώς τη νίκη εναντίον της ήττας του άλλου. Δημιουργούμε στρατόπεδα με αντιπάλους, ενώ θα έπρεπε ν’ αναζητάμε συμμάχους για κοινό όφελος.  Το δεξί ημισφαίριο μπορεί ν’ αναζητήσει λύσεις χωρίς χαμένους γιατί διακρίνει τη μεγάλη εικόνα που είναι αυτή που εξυπηρετεί όλους.

Σήμερα ο άνθρωπος πριονίζει το κλαδί του δέντρου που κάθεται πάνω του.  Μολύνει το περιβάλλον και αρνείται να δει το μέγεθος της ζημιάς που προκαλεί η ενέργεια του.

Πολλά «ανεπτυγμένα» έθνη έχουν εξαντλήσει τα’ αποθέματα πρώτων υλών και ενέργειας, αντιμετωπίζουν όλο και μεγαλύτερα χρέη και οι μελλοντικές γενεές θα αναγκασθούν να ζήσουν μειωμένο επίπεδο ζωής.

Ο κόσμος μας γέμισε από «γυαλιστερά καθρεφτάκια» που μας εντυπωσίασαν και τα βάλαμε στη ζωή μας, αλλά είναι άχρηστα και μας στερούν το χώρο από τα χρήσιμα.

Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπιούνται και τα πράγματα για να χρησιμοποιούνται.  Εμείς αγαπήσαμε τα πράγματα και χρησιμοποιήσαμε τους ανθρώπους.

Η ελπίδα να αλλάξουμε συμπεριφορά και να λύσουμε τα προβλήματα του πλανήτη, είναι να αναπτύξουμε τις δυνατότητες του δεξιού ημισφαιρίου.  Θα είναι σαν να ξαναγεννιόμαστε.  Θα ανακαλύψουμε ξαφνικά τις πνευματικές μας αισθήσεις και ένας διαφορετικός ολόκληρος κόσμος θα φανερωθεί μπροστά μας.

Εμείς αυτό το αποκαλούμε «Επόμενη φάση εξέλιξης του ανθρώπου στον πλανήτη».  Στηρίζεται σε διαφορετικές αρχές, όπως για παράδειγμα, για να έχω κάτι δεν είναι υποχρεωτικό να το στερήσω από κάποιον, αλλά είναι πολύ πιο εύκολο αν συνεργαστούμε να το έχουμε και οι δυο.

Θα συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε διαχειριστές του πλανήτη αλλά ζωτικό μέρος του και δη ο εγκέφαλος του.  Κάθε ένας από εμάς είναι ένας εγκεφαλικός νευρώνας και παίζει σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις της ανθρώπινης σκέψης, για να μη ζει η ανθρωπότητα σε χάος, σύγκρουση και δυστυχία.

Είναι χρέος μας να γνωριστούμε καλύτερα και να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον, ξεκινώντας από την υποχρέωση να σεβαστούμε τις ανάγκες του άλλου όπως απαιτούμε να το κάνει εκείνος για τις δικές μας.

Ο Χοσέ Σίλβα σε κάθε νοητική άσκηση κλείνει με την πρόταση:
Θα συνεχίσετε ν’ αγωνίζεστε για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου για να ζούμε, ώστε όταν εμείς θα φύγουμε να έχουμε αφήσει πίσω μας έναν καλύτερο κόσμο γι’ αυτούς που θα ακολουθήσουν. Θα θεωρείτε ολόκληρη την ανθρωπότητα σαν πατέρες και μητέρες, αδελφούς και αδελφές, γυιούς και θυγατέρες.  Είσαστε καλύτερα ανθρώπινα πλάσματα, έχετε μεγαλύτερη κατανόηση συμπάθεια και υπομονή με το συνάνθρωπό σας.

Σας καλωσορίζω στη δεύτερη φάση εξέλιξης σας

Παναγιώτης Μεταξάτος


Αναφέρετε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *